bi çocuk olsun. diyarbakırlı olsun. kürt olsun. türkçeyi 8 yaşında okulda öğrensin. sonra o çocuk okusun okusun okusun, eline ne geçerse okusun. bir gün yazmaya başlasın. sonra seyahat etsin. bir gün kalemi tükensin. kelimeleri dökülsün. toparlayamasın kendini. toplamaya çalıştıkça dökülsün her şeyi. sonra gitsin ingiltereye yerleşip eleştirmen olsun. bir gün odasında kafasından vurulmuş olarak bulunsun. elinde de altıpatlar tabanca olsun.

sonra hareketli resimler akmaya devam etsin, annesini nasıl sevdiğini, öğretmenlerden neden nefret ettiğini anlatan küçük flaşbekler olsun. bir de teröre dokunsun birazcık. çok değil ama. lise hayatını da anlatsın hareketli resimler.
bir gün pes edeceğinin bilincinde olduğu, hemen hemen her karede anlatılsın. kelimelerin dökülme evresinden sonraki hayatının üstünde daha çok dursun ama.

final sahnesinde de ölü bulunduğu odasının duvarında ayakkabı boyasıyla ya da sevgilisinin rujuyla duvara yazılmış;

"fuck that shit, i m out."

olsun. "out"un "t"sinin sonu biraz titrek olsun.

bence böyle bi film çekilmeli.